Kustbescherming

Een groot deel van Nederland ligt onder de zeespiegel. Zonder kustbescherming zouden we niet overal kunnen wonen, werken en recreëren. Zandbanken, slikken, schorren, stranden en duinen vormen een natuurlijke barrière tegen stormvloeden en mariene overstromingen.

Planten en dieren maken een onlosmakelijk onderdeel uit van deze ecosystemen en vanwege de grote variatie in soorten gebieden (nat/droog en zoet/zout) is er ook sprake van een grote biodiversiteit.

De bescherming van het achterland is de belangrijkste ecosysteemdienst van de duinen. De toestroom van mensen van het platteland naar de steden (urbanisatie) en de zeespiegelstijging zorgen ervoor dat deze dienst alleen maar belangrijker wordt.

Daarnaast zijn de duinen ook belangrijk voor drinkwaterzuivering. Ongeveer 16% van het Nederlandse drinkwater komt uit de duinen. Het kustgebied is uiteraard ook een toeristische trekpleister. Niet alleen om zijn natuurlandschap, maar ook vanuit cultuurhistorisch oogpunt met zijn karakteristieke kustplaatsen en dorpen. Ook voor de natuur is het kustgebied relevant; van alle plantensoorten in Nederland komt 60% voor in het kustgebied. Waaronder een groot aantal bedreigde soorten.

Waar vroeger zandopspuiting werd gebruikt om stranden op te hogen, wordt tegenwoordig meer gebruikgemaakt van natuurlijke processen, zoals de zogenaamde zandmotor.

Het inzetten op natuurlijke kustbescherming heeft naast economische voordelen ook voordelen voor recreatie en biodiversiteit in de duinen. Door de winning van drinkwater is het grondwaterpeil in de duinen gezakt. Dit leidt tot verdroging en het verdwijnen van de vochtige duinflora en -fauna. Om dit te voorkomen wordt voorgezuiverd rivierwater geïnfiltreerd in de duinen, waardoor de flora en fauna weer kan terugkeren.

Praktijkvoorbeeld(en):